Türkiye Büyük Millet Meclisi açılmış, ilk toplantısını 115 milletvekiliyle yapmıştı. İşte o önemli tarih 23 Nisan 1920’ydi. Meclis çalışıyordu, ülkemizin kurtuluşu için önemli kararlar alınıyordu…

Ülkemiz ateş çemberinden geçiyor, Mehmetçikler, ordumuzun kademesindeki subaylar destanlar yazıyordu. Dünya şaşkınlıkla, hayretle izliyordu bir ulusun uyanışını, şahlanışını. Her savaşımız zaferle sonuçlanıyor, destan üstüne destan yazıyorduk. 26 Ağustos 1922 tarihinde başlayan Büyük Taarruz 30 Ağustos 1922 günü Dumlupınar zaferiyle son bulmuştu. Ülkemiz de uzun süren işgalden kurtulmuştu. Son noktayı da 9 Eylül 1922 günü İzmir’de koymuştuk.

İzmir’in kurtuluşu, ülkemizin de kurtuluşu demekti. Ülkemiz bayram yapıyordu yanmış yıkılmış şehirlerde. Bu bayram bağımsızlığın, özgürlüğün bayramıydı.

Meclisin açılışından sonra 23 Nisan kutlamalarının ilki 1921 yılında Ankara’da yaşamımıza katıldı. 23 Nisan 1925 yılında ise “Çocuk Günü” olarak kutlandı. Çocuk Bayramı’na dönüşmesi ise Atatürk sayesinde 1927 yılına rastlar. O yıldan sonra “Çocuk Bayramı” olarak kutlanmaya başlamıştır. O mutlu günde her şey çocuklarındı.

Elden kaçan çocukluk yılları gerektiğinde para verilip alınabilecek kadar da değerlidir. Atatürk, bunu bildiğinden çocuk bayramı olarak kutlanmasını istemiştir.

Çocuk ne dersen yapar. Onun doğru yanlış olduğunu düşünemez. Çocuğu nasıl yetiştirirseniz öyle şekil alır. Büyüğe göre kötü neyse çocuk içinde kötüdür. İyi neyse çocuk için de iyi odur. Burada anlatılmak istenen bir atasözümüzde çok açık olarak vurgulanmıştır: Ağaç yaşken eğilir…

Önemli olan çocuğa şekil vermektir. Bu şekil çağdaşlıktan, doğrudan, sevgiden yanaysa her şey daha bir güzelleşir. Yarınlar daha bir aydınlanır.

Olumsuzluklardan da en çok etkilenen kuşkusuz çocuktur. Büyükler olarak onları bu olumsuzluklardan korumak en birinci görevleri olmalıdır. Büyük korumalı, kollamalıdır. Yarının fidanlarını çocukken kırılmamalıdır.

Çocuklar sağlıklı yetiştirilmelidir. Sağlıklı bireyler, sağlıklı çocuklar, yarının sağlıklı yurdunu kurarlar, yurt sevgisiyle sarmaş dolaş büyürler. Sağlıklı olmanın yolu da çocukların doğru beslenmesinden geçer. Zamanında aşılanmasından geçer. Devletin en önemli görevlerinden biri de sağlıklı çocuk yetiştirmek için eline geleni yapmasından geçer…

23 Nisan Çocuk Bayramı olarak ilan edilirken kuşkusuz bunlar düşünülmüştür. Üstelik bunların da üstünde düşüncelerle kutlanan çocuk bayramı, aslında ülkenin de bayram yapmasının bir başka adıdır.

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, halkın kendi kendini yönetmesi gibi bir güzelliği çağrıştırır. Yönetimin tek kişiye değil, halka yayılmasıdır.

23 Nisan bir ilki daha yaşatmıştır topluma. Yeryüzünde, Anadolu’da Türk adıyla ilk kez bir devlet kurulmuştur. Devlet boy, soy adı yerine kimliğimizle anılmaya başlamıştır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti…

23 Nisan gelince bu nedenlerden dolayı neşe doluyor insanımız. Neşe doluyoruz hep birlikte…

Eğitimci-Yazar Savaş ÜNLÜ